Eet je mee?
Mijn voorstelling van het Hebreeuws was dat het, net als bijvoorbeeld het Chinees of de hiërogliefen, deels gevormd is door de beeldende weergave van hetgeen dat wordt beschreven. Vanuit die gedachte ben ik begonnen met het ontwikkelen van een schrift dat hopelijk verschillen aan invalshoek door cultuurdifferentiatie zal overbruggen. Het uitgangspunt daarbij is dat, wanneer mensen uit verschillende culturen iets aan elkaar proberen over te dragen, de cultuurgebonden verwachtingen rond het desbetreffende onderwerp bij alle betrokkenen meer gelijkgestemd zullen zijn. Op die manier zal er minder deceptie ontstaan, dit doordat er meer wordt gekeken naar de kernwaarde van hetgeen dat in dit nieuwe schrift wordt beschreven.
Ik heb hieronder de uitnodiging om deel te nemen aan de maaltijd uitgewerkt. Met betrekking tot de vormgeving beoogde ik het gebruik ervan in een brief waarin de schrijver de geadresseerde hiervoor uitnodigt.
Het begint met een open deur waardoor de gast als het ware naar binnen kan gaan, daarna staat er een eettafel klaar en helemaal rechts staat de gastheer die de gast uitnodigt mee te eten.
De vormgeving van de eettafel luisterde nauw: het is belangrijk te voorkomen dat een genodigde iets zal verwachten wat hij niet zal aantreffen.
Per cultuur zijn eettafels in harmonie met de cultuurgebonden vorm en betekenis van het samen eten. Zo wordt er in Nederland bijvoorbeeld heel anders gegeten dan in Ethiopië. Het ontwerp moest garanderen dat de kernwaarde van het samen eten er voor alle culturen aan af te lezen is. Er zijn elementen in verwerkt die in alle culturen terugkomen, maar het is ook een gemiddelde van geselecteerde representatieve culturen.
© 2025 Bram Kneppers